|
W dniu 9 kwietnia 1944 roku prawie 150
bombowców 8. Armii Lotniczej zostało wysłanych w celu zbombardowania
fabryk lotniczych firmy Focke Wulf w Rumii i Malborku. To był
najdłuższy do tej pory lot bojowy amerykańskich bombowców
stacjonujących w Wielkiej Brytanii. 457 Grupa Bombowa straciła 3
samoloty w wyniku wściekłych ataków niemieckich, zarówno w trakcie
przelotu nad cel, jak i w drodze powrotnej. Droga przelotu biegła
nad Morzem Północnym przez Danię, a potem wschodnim korytarzem nad
Morzem Bałtyckim. Wiele samolotów kończyło misję z powodu fatalnych
warunków atmosferycznych. Gdy pozostałe dotarły do celu, pogoda
poprawiła się. Pomimo licznych ataków przeciwnika, rezultaty
bombardowania były zadowalające. Ze składu 457 Grupy poległo 14
lotników, a 18 dostało się do niewoli.
Jednym z zestrzelonych samolotów,
wracających z misji, był Boeing B-17G o numerze seryjnym 42-97465,
pilotowany przez porucznika Roberta Walkera. Widziano, jak samolot
spadał, najpierw odpadło i rozbiło się lewe skrzydło, później
bombowiec rozpadł się na drobne kawałki. Większości członków załogi
udało się na czas opuścić samolot.
- Pilot - Robert K. Walker -
poległ we wraku samolotu;
- drugi pilot - J. B. Latham -
wyskoczył na spadochronie, dostał się do niewoli;
- nawigator -
Frank S. Jackson - wyskoczył na spadochronie, dostał się do niewoli;
- bombardier - Marlin D. Greenawałt - wyskoczył na spadochronie,
dostał się do niewoli;
- radiooperator - David M. Gerber -
wyskoczył na spadochronie, dostał się do niewoli;
- mechanik
pokładowy - Lionel W Havlas - wyskoczył na spadochronie, dostał się
do niewoli;
- lewy boczny strzelec - Leland E. Mills - wyskoczył
na spadochronie, dostał się do niewoli;
- prawy boczny strzelec
- Kneeland I. Parshley - wyskoczył na spadochronie, został
ostrzelany przez myśliwce podczas opadania, zmarł w wyniku
rozległych ran;
- dolny strzelec - Frank L. Croft, Jr. -
wyskoczył na spadochronie, dostał się do niewoli;
- strzelec
ogonowy - Bruce L. Kustaborder - wyskoczył na spadochronie,
znaleziony na ziemi martwy.
Polegli lotnicy zostali pochowani na
lokalnych cmentarzach, po wojnie ich ciała zostały ekshumowane i
zabrane z Polski przez amerykańską misję wojskową.
Szczątki samolotu, dzięki którym udało
się zidentyfikować samolot i członków załogi, odnalezione zostały w
pobliżu Osiek Lęborskich, nieopodal miejsca, w którym usytuowana
jest ta tablica. Teren ten wchodzi obecnie w skład zasobów Lasów
Państwowych Nadleśnictwa Choczewo.
Informacja powstała z inicjatywy
panów: Andrzeja Nieściora, Ireneusza Nieściora i Rafała Dziobaka,
którzy odnaleźli szczątki wraku i potwierdzili historię lotu
samolotu B-17G o nr 42-97465.
Źródło-www.457thbombgroup.org/Fate/RLF052.HTM Zdjęcia -
www.commons.wikimedia.org, A. Nieścior
Urząd Gminy Choczewo
|
Boeing B-17G Flying Fortress
Dane podstawowe
Państwo - Stany Zjednoczone
Producent - Boeing Airplane Company
Typ - samolot bombowy dalekiego zasięgu
Konstrukcja - czterosilnikowy dolnopłat o
konstrukcji całkowicie
metalowej, usterzenie klasyczne, podwozie - wciągane w locie
Załoga - 11, w tym: 2
pilotów, 1 nawigator, 1 bombardier,
1 radiooperator, 6 strzelców pokładowych
Historia
Data oblotu - 28 lipca 1938
Lata produkcji - 1939 - 1945
Wycofanie ze służby - 1958
Dane techniczne
Napęd - 4 silniki gwiazdowe 9-cylindrowe Wright R-1820-97
Moc - 1200 KM (883 kW) każdy
Wymiary
Rozpiętość - 31,60 m
Długość - 22,50 m
Wysokość - 5,80 m
Powierzchnia nośna - 131,9 m2
Masa
Własna - 16 374 kg
Startowa - 29 710 kg
Osiągi
Prędkość max. - 486 km/h
Prędkość przelotowa - 380 km/h
Prędkość wznoszenia - 4,6 m/s
Pułap - 10 850 m
Zasięg - 2 980 km (normalny)
5 470 km (maksymalny)
Dane operacyjne
Uzbrojenie - 13 karabinów maszynowych M-2 Browning kal. 12,7 mm
(ruchome, z tego 4
podwójnie sprzężone, w przedniej, górnej, dolnej i tylnej
części kadłuba oraz dwóch bocznych stanowiskach w kadłubie)
7 985 kg bomb w komorze bombowej w środkowej części kadłuba
Użytkownicy
Stany Zjednoczone, Wielka Brytania, Izrael
|
